GAAST - Siebren de Ringh is een geboren en getogen Gaaster. Hij houdt van het dorpje aan het IJsselmeer en van de wind die vrijwel altijd rond zijn boerderij waait. Als hij naar de Zeedijk loopt, komt hij langs het kerkhof waar zijn ouders begraven liggen, en waar ook hij ooit zijn laatste rustplaats zal vinden. Tot die tijd wil Siebren mensen verbinden, en verre blijven van negativiteit. Hij wil de wereld beter achterlaten dan hoe hij die aantrof.
Verbinden is onder andere wat Siebren doet als voorzitter van de stichting Boer & Keunst. De stichting wil “boer, burger, stad en platteland verbinden met kunst in de meest brede zin.” Dat was ook de reden dat hij afgelopen november naar Amsterdam reed voor een wel heel bijzonder project.
Koe Siebrich gaat naar de grote stad
Met koe Siebrich wandelde Siebren in november over de Herengracht in Amsterdam. Met deze ludieke actie wilde Siebren stad en platteland verbinden, want hij merkte dat die twee werelden, bijvoorbeeld in het stikstofdebat, steeds gespannener op elkaar reageren. Zo kwam hij op het idee om met een koe door het centrum van Amsterdam te wandelen en die gepolariseerde werelden bijeen te brengen. “Ik werd heel blij van het idee,” blikt Siebren terug op zijn stadswandeling met koe Siebrich, “maar het kostte me anderhalf jaar om het voor elkaar te krijgen. Dat kwam omdat ik ook een boer, een veearts en een advocaat wilde meenemen. Ik heb wel dertig mensen gebeld, en iedereen vond het een prachtig plan, maar ze gingen het niet doen, omdat ze bang waren voor hun reputatie of voor kritiek.”
‘Overstatement’ maken
“Dat komt door onze opgefokte maatschappij; we vinden van alles leuk, maar doen niet wat we willen omdat iedereen elkaar bekritiseert. We spreken elkaar aan, want dit mag niet en dat mag niet, en er is altijd wel een regel die opgaat. Daar wilde ik een vergrootglas op zetten. Ik wilde een boer, een veearts en een advocaat meenemen om een ‘overstatement’ te maken. Als iemand zou zeggen dat het zielig was voor de koe, kon ik die persoon naar de veearts verwijzen.”
Uiteindelijk kreeg Siebren de Ringh het toch voor elkaar en vertrok het gezelschap op een dag in november met koe Siebrich vanuit Gaast in een veewagen richting Amsterdam.
Handhaving hielp mee
“We liepen op de Herengracht, en al vrij snel kwam Handhaving met drie auto’s aanrijden. ‘Hebben jullie dit aangevraagd?’, vroeg een handhaver. Ik heb hem naar mijn advocaat verwezen, en zij zei: ‘Ik denk het wel.’ Toen reageerde de handhaver: ‘Oké, het zal wel goed zijn. Nu willen we met de koe op de foto.’ Daarna gingen ze helpen het verkeer in goede banen te leiden. Rondvaartboten gingen stilliggen in de gracht, mensen zwaaiden en maakten een hartje teken. SBS en de lokale zender AT5 waren erbij, en honderdveertig mensen zijn met Siebrich op de foto gegaan. Het was een heel geslaagde dag.”
Koe in het hart sluiten
Siebren wil nu een crowdfunding organiseren om een pop-up galerie op de Herengracht in te richten. Daar wil hij de foto’s laten zien en een film draaien die gemaakt is tijdens die dag in november. En hij heeft alweer een nieuw idee om stad en platteland te verbinden.
“Ik wil drie bussen met schoolkinderen van Amsterdam naar Fryslân halen, een ontmoeting met een koe organiseren en hen een gedicht over de koe laten schrijven. Als ze hun gedicht voorlezen, wil ik dat filmen. Ik zie voor me hoe na die dag honderden filmpjes door de stad zwerven. De kinderen hebben de koe in hun hart gesloten, en zo zijn stad en platteland samengebracht. Als je op plekken waar polarisatie is, mensen samenbrengt, dan is het allemaal niet zo erg als het in eerste instantie lijkt.”
Vrijheid hoog in het vaandel
In het dagelijks leven is Siebren de Ringh zelfstandig organisatieadviseur. Een groot deel van de week is hij voor zijn werk in Den Haag. Hij vindt vrijheid een groot goed en is daarom spreker over de ‘rule based society’.
Siebren: “Ik denk dat wij een regelkerk aan het maken zijn in dit mooie land. We zijn elke vierkante centimeter aan het dichtregelen, en zijn een maatschappij aan het inrichten op basis van angst en wantrouwen. Daar word ik heel opstandig van. Ik ben niet tegen regels, maar ik heb grote moeite met véél regels en ik ben absoluut anti steeds meer regels. Daarnaast is het met data steeds gemakkelijker en goedkoper om regels te handhaven, en mensen te controleren. Ik organiseer avonden om mensen hiervan bewust te maken. Met data houd ik me ook bezig als commissielid van de Data-Ethyk kommisje Fryslân. De overheid en het bedrijfsleven weten heel veel van ons, en de datahonger wordt steeds groter. Als data in verkeerde handen vallen of je krijgt een politiek ander momentum, dan kunnen data zomaar op een andere manier gebruikt worden. Hoe vrij ben je dan nog?”
Opgetild worden
Naast vrijheid is wijsheid een belangrijke waarde in het leven van de Gaaster. “Ik wil gesprekken voeren of dingen doen waarbij ik intellectueel of spiritueel geprikkeld word. Als je goede gesprekken voert, kom je met energie uit het gesprek. Of je denkt: ‘Hé, ik zie het nu net even anders.’ Dat heb ik als ik naar de doopsgezinde kerk ga. Ik heb gezongen, mensen gesproken en dingen gehoord die me inspireren. Dan ben ik even opgetild.
Ook inspirerend is mijn contact met Kisembo uit Oeganda. Dat is een 28-jarige heel slimme jongen die een stichting, de Kisembo Foundation, heeft opgezet waarmee hij 25 weeskinderen steunt. Hij is continu bezig om daarvoor geld binnen te halen. Ik zit in de Board of Directors en steun ook een weeskind. Ik ben via via met Kisembo in contact gekomen. Als er iemand op mijn pad komt, denk ik: ‘Dat zal wel een reden hebben’, en wat er dan ontstaat, dat volg ik gewoon. Ik ben niet iemand die denkt: ‘Moet je dit wel willen? Waar gaat dat heen?’ Ik dacht: ‘Ik moet die Kisembo maar wat verder helpen’. Dat is hoe ik in het leven sta.”
Vrijzinnigheid
Waar Siebren ook geïnspireerd wordt, is bij de Vrijmetselarij. “Vrijmetselaars is een club die geheimzinnigheid uitstraalt, maar het gaat vooral over: wie ben je?; wat heeft je gevormd? Zelfkennis is het hoogste streven. Als ik daar ben geweest, heb ik ook weer een uplift gehad. Ik zoek vaak situaties op waar ik geïnspireerd word. Je moet zelf aankloppen, maar er zijn heel veel plekken waar mensen met inspiratie bezig zijn en waar je naartoe kunt. Soms spreek ik mensen aan op straat, of ik loop ergens binnen als ik in Den Haag ben. Bij een Boeddhistische school of een monnikenorde. Ik sta er heel open in.
Die vrijzinnigheid (een tolerante houding waarbij vrijheid van mening en zingeving centraal staan, red.) zit heel erg in mij. Zo ontmoet ik heel veel interessante mensen en maak ik allemaal aparte dingen mee. Ik wil het liefst altijd mooie en inspirerende gesprekken voeren. Als ik zo’n gesprek heb gehad, dan ben ik aan gegaan. Als je praat over waar het in het leven in wezen om gaat, dan ontstaat er een sfeer die ook alleen maar in dat gesprek kan ontstaan. Dat is een mooie ervaring.”
Paard Pipa
Naast al het voorgaande heeft Siebren ook nog tijd voor de liefde. Sinds zes jaar heeft hij een relatie met Pleuny Blanksma. Beiden hebben twee kinderen uit een vorige relatie, en samen hebben ze óók een liefde voor paarden. Er staan er zeven op stal, waarvan paard Pipa Siebrens’ absolute favoriet is. Het is zijn “BFF, Best Friends Forever”, zoals hij zelf zegt. “Pipa is een dominant en ook wel zenuwachtig paard, maar hij is wel de baas. In het begin hadden we strijd. Op een gegeven moment dacht Pipa: die Siebren is ook wel dominant en hij geeft ook niet op. Nu zijn we heel goed met elkaar. Als ik de stal in kom, is hij blij en wil hij aandacht. Pipa is 23 jaar, dus hij is wel wat op zijn retour, maar ik doe hem niet weg.”
De tijd jaagt door
Siebren is 49 jaar. Zijn ouders zijn niet zo oud geworden. Zijn moeder werd 51, zijn vader 59. “Nu ik bijna vijftig word, denk ik wel na over mijn sterfelijkheid. Dat bedoel ik niet zwaar, maar je weet dat de tijd doorjaagt. Ik ben ervan overtuigd dat er na dit leven iets is, en ik vind het belangrijk wat ik in dit leven doe. Ik probeer het verschil te maken door mensen te verbinden, en ik verrek het om mee te gaan in het negatieve. Ik probeer een goed mens te zijn, en wil de wereld beter achterlaten dan hoe ik die aantrof.”
