Algemeen

INTERVIEW | Enthousiaste voorzitter Oeverzwaluwen Jeltsje Venema: “We komen er aan!”

Door: Richard de Jonge

KOUDUM - Het bloeit bij SV Oeverzwaluwen: de faciliteiten, een groeiend aantal leden, ze hebben het daar in Koudum goed voor elkaar. Niets te mopperen zou je zeggen. Dat klopt als je het sportieve deel achterwege laat, want dat laat te wensen over. Twee jaar achter elkaar degradeerde de club met als gevolg dat er nu vijfde klasse wordt gespeeld. Gekscherend de fietscompetitie genoemd, met nagenoeg elk weekend een derby. We spraken met de optimistische voorzitter Jeltsje Venema en vroegen haar onder andere hoe zij denkt het tij te kunnen keren.

Voorzitter Jeltsje Venema van v.v. Oeverzwaluwen
Voorzitter Jeltsje Venema van v.v. Oeverzwaluwen

De laatste jaren is er een pannakooi aangelegd, is er een overkapping gekomen, de kleedkamers worden opgeknapt en hebben de velden ledverlichting gekregen. Het volgende zou zomaar een kunstgrasveld kunnen zijn. “We pakken elk keer iets anders aan. Dat zorgt voor veel dynamiek in de club en dat geeft voldoening en energie”, zegt Jeltsje Venema. Bij elkaar opgeteld is ze er een flink aantal uren in de week mee bezig. “Even dit, even dat. Ik ben een voorzitter die wil weten hoe het allemaal reilt en zeilt binnen de club. De ene keer ben ik bezig met het verzamelen van de kleding, een volgende keer heb je overleg met andere voetbalclubs. Het is heel divers. Op die manier houd ik ook binding met alle vrijwilligers die zich inzetten voor de club. Dat vind ik ook wel belangrijk, dat je weet wat er speelt.” Kennis delen en ervaringen uitwisselen zijn belangrijke items als het gaat over contacten met andere clubs. “Het kan iets zijn met de KNVB, hoe doen andere clubs het met de jeugd, wat voor acties worden er georganiseerd, dat soort dingen. We vragen ons nu bijvoorbeeld af of kunstgras bij ons een optie is. Dan zoek je andere clubs op van ‘hoe hebben jullie dat gedaan’.” 


‘Sport is vergroeid met het dorp’
SV Oeverzwaluwen is een zogenaamde omnivereniging waar naast voetbal, ook tennis, gymnastiek en volleybal wordt beoefend. Het is een bloeiende vereniging met een groeiend aantal jeugdleden. En dat is best bijzonder, want het is tegenwoordig vooral de jeugd die afhaakt als het om sport gaat. Behalve in Koudum dus. “Sport is vergroeid met het dorp. En het samenzijn, op de sportclubs zelf. Op zaterdagmorgen samen koffie of thee drinken in de kantine en dat zie je dan ’s middags gebeuren bij de derde helft van de senioren. Maar altijd ook veel mensen langs de lijn.”

‘Het versterkt elkaar’
De club heeft rond de 240 leden. “Tijdens corona hebben we wat moeilijke jaren gehad, we merkten dat mensen andere activiteiten hadden, maar inmiddels zie je het ledenaantal weer toenemen. Dit jaar weer met een extra zaalteam en het 7x7 is bij ons aan het groeien. Mensen die nog wel willen voetballen maar dat niet meer op zaterdag willen in een elftal, maar in een zevental op vrijdagavond met een groep vrienden of zo. Wedstrijden zijn vaak in de regio en geen 24 keer per jaar maar in het voorjaar en in het najaar een kleine competitie.” Oeverzwaluwen heeft intussen drie 7x7 mannenteams en dit jaar voor het eerst een damesteam. “Het leuke is dat het elkaar versterkt, want vaak zie je dat vrijdag-spelers nog wel eens op zaterdag willen invallen.”

Samenwerking
Sinds dit jaar is de club voor het jeugdvoetbal een samenwerking aangegaan met rkvv Bakhuizen. “Bakhuizen is een kleinere club waar het aantal jeugdspelers sterk afnam, er was te veel verschil in leeftijden waardoor het maken van elftallen vanaf JO13 lastig was. Acht spelers van Bakhuizen zijn onze kant opgekomen. Dat is een mooie aanvulling voor ons want zo kun je beter een elftal selecteren op sterkte en kunnen we het niveau richting senioren opkrikken. En ook mooi voor Bakhuizen.”

Vrijuit spelen
Een prima locatie met dito faciliteiten, een groeiend aantal jeugdleden, een vast bestuur, veel en vooral enthousiaste vrijwilligers, wat wil je nog meer zou je zeggen? Hogerop, is het antwoord. Ooit werd er eerste klasse gespeeld, de laatste twee jaar degradeerde de club beide keren en zijn de ‘Sweltjes’ aanbeland in vijfde klasse. “De fietscompetitie”, lacht Jeltsje. Zo genoemd omdat het gros van de tegenstanders zoals Oudemirdum, Hindeloopen en Bakhuizen op fietsafstand van ligt. “Het is natuurlijk niet leuk, twee keer achter elkaar degraderen. Dat merkte je ook aan de spelers. We hopen voor nu dat ze vrijuit kunnen spelen, dat de druk er niet is, maar gewoon lekker voetballen op zaterdagmiddag.” Jelle Bakker uit Greonterp, tot dit jaar assistent-trainer bij IJVC, is dit seizoen trainer van het eerste elftal en hij moet een begin maken met de terugkeer in de regionen van weleer. “Een enthousiaste man, een teamplayer, iemand die ook het sociale aspect belangrijk vindt en dat hebben we bij onze club ook hoog in het vaandel. Daarom zien we hem ook als de juiste man voor onze groep.”


Het fraaie complex van SV Oeverzwaluwen met de recent gebouwde overkapping en de pannakooi 

Op sterkte indelen
“Doordat er de laatste jaren veel spelers zijn gestopt in ons eerste elftal was het lastig om groei te laten zien”, verklaart Jeltsje de mindere periode die de club doormaakt. “Maar gelukkig hebben we nu twee teams JO17 die we proberen op sterkte in te delen. We hopen dat die doorstromen, maar dat heeft even tijd nodig. We hebben twee jaar geleden beleid gemaakt voor de jeugd. Daar zetten we op in. Dat er vooral wordt ingedeeld op sterkte en je daar ook goede trainers op zet. Dat je op den duur weer de kwaliteit in de senioren terug krijgt.”

Als de toename van de jeugd ook zorgt voor doorstroming en daarmee ook het niveau van de seniorenelftallen stijgt gaat zou het zomaar kunnen zijn dat de weg omhoog wordt gevonden. ”Daar zetten we op in. Het heeft nog even tijd nodig, maar we komen er aan”, zegt de strijdvaardige voorzitter tot besluit. 


Voetbak(gekke)familie
Jeltsje Venema is sinds vier jaar voorzitter van de club. Ze is de zus van twee voetballende broers en haar vader vervulde in het verleden ook deze functie bij de club. Dus toen ze gevraagd werd in zijn voetsporen te treden moest ze wel even nadenken maar was de kogel vrij snel door de kerk. We hebben hier trouwens te maken met een voetbal(gekke)familie want ook haar twee dochters en zoon voetballen, bij Oeverzwaluwen natuurlijk. Waar anders.

Tekst: Richard de Jonge