Yvonne Bouma uit Koudum heeft haar meisjesdromen waargemaakt. Als kind al droomde ze van paardrijden en kapster worden, de enige twee dingen die ze later écht wilde als ze ‘groot’ zou zijn. “Hynsteride en hier knippe”, in haar eigen woorden. “Mijn dromen zijn allebei uitgekomen. Als ik het over moest doen zou ik weer precies hetzelfde doen”, zegt de nu 51-jarige Yvonne in dit Face to Face interview. Yvonne Bouma is een tevreden en gelukkig mens, met een grote liefde voor haar paard Eddy.
Als vierjarig meisje, met haar ouders wonend in Workum, weet Yvonne het al heel zeker: ze gaat kapster worden. En ze wil een paard. Die wens, die droom, die blijft ook gedurende haar lagere schoolperiode overeind. Er is maar één beroep waar ze over droomt. Haar vader vraagt haar dan wel zo nu en dan of ze niet beter een ander vak kan leren, want dan kan ze meer verdienen, maar het antwoord is telkens duidelijk: “Maar heit, dán maar wat minder geld. Ik moet wél iets doen wat ik leuk vind.” En daarin moeten heit en mem haar toch gelijk geven. Sindsdien steunt haar vader Yvonne alleen maar, net zoals haar moeder. En later ook haar schoonvader.
De geur van permanent
Als Yvonne zestien is, komt ze terecht in een leren-werken traject en gaat ze werken bij de familie Kuyt, die een kleine kapsalon heeft in Koudum. Ze vindt het fantastisch en zuigt alle informatie op als een spons. De eerste keer dat ze daar vandaan komt - op de brommer, ze weet het nog goed - heeft ze haar handen niet gewassen. Ze laat haar moeder haar ongewassen handen ruiken en ze zegt: “Ruik je, mama? Zó ruikt nu permanent-vloeistof.” Haar moeder vindt het ook heerlijk ruiken en geniet ook van de belevenissen, die Yvonne over het werk vertelt. Het is de tijd dat de krultang erg in de mode is en haar vader moet er thuis elke keer aan geloven. Als er dan genoeg op hem geoefend is, kijkt hij in de spiegel. “Nou, dat staat niet eens zo gek”, zegt hij dan. Haar moeder gaat vaak mee naar de kapperszaak als model en elke keer als Yvonne wat nieuws op school heeft geleerd, wordt dat thuis geoefend.
Kale buurman
Op een dag krijgt ze van haar baas de opdracht om diens buurman geheel zelfstandig te knippen. De buurman vindt het goed dat Yvonne hem knipt. Yvonne weet het nog goed, al is het inmiddels 35 jaar geleden. Het is de eerste keer dat ze zelfstandig aan het werk mag. Elk haartje van de buurman wordt met precisie geknipt. Ze is heel zenuwachtig, maar toch, geheel tevreden, toont ze haar baas haar eerste eigen ‘werkstuk’. “Prima,” zegt die en vervolgens scheert hij met de tondeuse het gehele kapsel van de buurman af, tot ontzetting van Yvonne. “Die teleurstelling en ontsteltenis vergeet je nooit weer”, lacht ze nu.
Ondanks dit leermoment geniet Yvonne volop van haar werken en leren-traject. Na de tweejarige opleiding wordt ze ‘eerste bediende’. Daarna gaat ze door voor haar middenstandsdiploma. Dit vindt Yvonne erg lastig. Leren voor het kappersvak, oké. Maar, oh die cijfertjes en de berekeningen. Nee, dat is echt haar ding niet.
Foto’s behorend bij het artikel over Yvonne Bouma - Foto aangeleverd
Schoonvader
Gelukkig heeft Yvonne inmiddels ook een schoonvader, die haar een avond in de week met een jobsgeduld alle moeilijke vraagstukken, sommen en wat er nog meer langskomt, uitlegt. Het middenstandsdiploma wordt zo tóch gehaald en dan is Yvonne Bouma vakbekwaam ondernemer in het kappersvak. Haar schoonvader, die een slijterij in Koudum bestiert, heeft alle vertrouwen in zijn schoondochter Yvonne. Hij zegt altijd, dat hij de slijterij in het dorp voor zijn schoondochter bewaart, zodat zij daar een eigen kapsalon kan beginnen. Yvonne heeft daar zelf nog geen idee bij. Ze wil alleen maar werken in de kapsalon waar ze al is, en is nog helemaal niet bezig met een eigen bedrijf.
Als haar baas wegens gezondheidsproblemen moet stoppen, krijgt Yvonne van hem de kans de kapperszaak nog een jaar met behulp van een collega voort te zetten. Haar schoonvader zegt dan tegen Yvonne: “En nu gaan we dit jaar de slijterij opheffen, dan kun jij daarna hier een eigen haarknipstudio beginnen.”
“Meer tijd voor mijn paard”
Nu, 28 jaar later, staat Yvonne Bouma nog altijd met haar eigen kapsalon in de voormalige slijterij in Koudum en ze is nog altijd enthousiast over haar vak. Al is ze met haar 51 jaar wel gaan voelen dat ze toch ook ‘een jaartje ouder’ wordt. Als ze haar werk wil blijven doen, zal ze minder moeten werken, en ze besluit: vijf dagen werken en zaterdag en zondag is de zaak dicht. “Heerlijk”, zegt Yvonne. “Ik heb nu veel meer tijd voor mijn paard en er zijn veel wedstrijden op de zaterdag en daar is nu tijd voor.”
Ook het paard en het paardrijden heeft Yvonne veel gebracht. Paard Eddy is door de jaren heen een therapeut voor haar geweest, vertelt Yvonne. Het paard leert haar belangrijke dingen, zoals: blijf bij jezelf en geniet van de dingen in het leven. In de coronatijd gaat ze veel paardrijden. Ze is in die periode gedwongen om even afstand te nemen. Die tijd, al hoe vervelend ook, brengt haar ook veel inzichten. “Af en toe mocht ik even huilen van mezelf, dat stond ik mezelf even toe, en dan de kop er weer voor en er ondanks alles er een leuke tijd van maken.”
Foto’s behorend bij het artikel over Yvonne Bouma - Foto aangeleverd
Loslaten en zelfvertrouwen
Met de instelling ‘loslaten van de financiële zorgen’ - “Het zal allemaal vast goedkomen”, denkt ze - komt Yvonne door de coronacrisis. Maar ze merkt dat die tijd ook veel impact heeft op haar klanten, en dat is “best wel heftig”, vindt ze, en dat had ze niet verwacht. “Mensen waren zó gelukkig toen ze weer naar de kapper konden. Ze liepen anders de salon uit. Dat is ook waar ik mijn voldoening uit haal. De mensen die blij zijn. Wat mooi dat je ook de mensen dán weer een identiteit kan geven. Dat hun zelfvertrouwen wat omhoog schiet. Mensen die zichzelf weer mooi vinden, zichzelf weer durven tonen aan de buitenwereld. Gewoon zelfverzekerder in het leven staan.” De passie voor haar vak straalt van Yvonne af, als ze dit vertelt.
Koeienkapper
Sinds een paar jaar is Yvonne Bouma ook koeienkapper. Koeienkapper? Jawel, de boer bij wie paard Eddy in de stal staat doet mee aan de veekeuring in Workum. Bij dit grote gebeuren wil de boer zijn koeien natuurlijk het mooist presenteren. Sinds een paar jaar krijgen de koeien die gekeurd moeten worden daarom een ‘behandeling’ van Yvonne. Ze wast hun staarten en vervolgens worden de gelige staarten in de blondeer gezet. De geverfde en gekapte staarten zijn dan de witste van de gehele koeienkeuring. “Dit zijn de mooie dingen in het leven, toch?“, besluit Yvonne met een lach.
