INTERVIEW | Ruben Ybema, all-time topscorer bij v.v. Workum

Ruben Ybema, geboren in 1993, groeide op in een gezin met drie kinderen. Hij is de jongste en heeft twee oudere zussen. Moeder Boukje was een fanatieke voetbalster die maar liefst 35 jaar actief was in het vrouwenteam van Workum. Sport speelde een grote rol in het gezin en het was dan ook vanzelfsprekend dat Ruben werd meegenomen naar wedstrijden. Zijn vader Lucas nam hem vaak mee naar het zaalvoetbal, waardoor de liefde voor het voetballen nog meer groeide.

Niet een natuurtalent

Zélf begon Ruben op vijfjarige leeftijd met voetballen. Met veel plezier en zijn ouders als coach - eerst zijn moeder en later zijn vader - doorliep hij zijn jeugdperiode. Ruben werd gestimuleerd om het beste uit zichzelf te halen, hard te werken en altijd aanwezig te zijn. “Niet verzaken en geen smoesjes om niet te trainen. Tot op de dag van vandaag ben ik nóg zo”, zegt hij zelf. “Ik was niet een natuurtalent, dus ik moest er wel hard voor werken.” De steun van zijn ouders, met een moeder die hielp bij blessurepreventie en een vader die hem mentaal scherp hield, heeft duidelijk bijgedragen aan zijn prestaties. “Het is tóch zo dat de juiste begeleiding en mindset belangrijk zijn om het beste uit jezelf te halen.”

Foto: v.v. Workum

Vanuit de jeugd maakte Ruben zijn debuut in het eerste elftal van v.v. Workum als centrale verdediger. Bij zijn debuut scoorde hij meteen. Als hij daaraan terug denkt, verschijnt er een lach op zijn gezicht. Na zes jaar gevoetbald te hebben voor de voetbalvereniging in Workum, maakte hij een tussenstap naar Sneek. Drie seizoenen lang speelde hij daar met veel plezier. “Het is goed om eens in een andere keuken te kijken”, meent hij. “Ondanks dat het de laatste twee seizoenen corona was, was het een prachtige ervaring. Het team is wat groter, er komen spelers vanuit andere teams, ja prachtig. ”Glimlachend: “Ik heb nog contact met spelers van toen.”

Terug na blessures

Na Sneek keerde Ruben Ybema terug op het oude nest en ging voetballen bij Workum 1. Meteen dat jaar promoveerde v.v. Workum, maar het jaar daarop degradeerden ze weer. Volgens Ruben was het team er toen ook niet aan toe om in de hogere klasse te blijven. “Na die periode kregen we een nieuwe trainer. Die motiveerde mij ook enorm om het beste uit mezelf te halen, ervoor te gaan, hard te werken. Een fijne trainer. Ik kan nu ook merken dat ik goed op conditie ben, fit ben en goed in mijn vel zit. Vroeger heb ik enkele serieuze blessures gehad: een nekhernia; ik ben onder een speedboot terechtgekomen met één been in de schroef; enkelblessures. Vooral na het incident met mijn voet in de schroef van de motor, maar ook met de nekhernia, heb ik gedacht dat ik misschien wel nooit meer zou kunnen voetballen. Bij de wedstrijd Workum-Joure afgelopen december raakte ik geblesseerd aan mijn enkel en ik moest het veld verlaten. Gelukkig niet blijvende schade.

Dit team verdient het om te promoveren

Ik ben er weer en we gaan voor het kampioenschap. Qua breedte en de talenten binnen de selectie zijn we eraan toe. Met nog tien wedstrijden te gaan en één punt achter op Joure gaan we ervoor. Het is een fantastisch team. Een trouwe groep. Met elkaar hebben we een doel. Het is een prachtig spel. Het mooie is het vieren van successen, de blijdschap delen.”

Jong en talentvol team

Ruben vertelt hartverwarmend over zijn team. Hij is – “als 31 jarige ‘linkspoot’”- de ervaren spits. Hij vindt het fijn dat er zoveel talentvolle jongens bij zijn. Dat die enorm gegroeid zijn in de afgelopen twee jaar. “Een jong team en zeer talentvol. Dit team verdient het om te promoveren en zou dat ook aankunnen”, meent hij. “Komende week zijn we op trainingskamp in Benidorm. We trainen daar en spelen een oefenwedstrijd tegen de Nederlandse ploeg DVV Duiven. We doen daar veel aan teambuilding en nemen een biertje met elkaar.” Hij lacht. “Ja, dat komt wel goed. We hebben veertien wedstrijden gespeeld; we moeten er nog tien en na deze trip gaan we er weer vol tegen aan.”

Dit kun je niet alléén; dit doe je met elkaar

Ook zijn eigen gezin is voor Ruben een hele belangrijke factor. “Mijn vrouw steunt me door dik en dun. We hebben een dochter en in april verwachten wij ons tweede kindje. Met eerst fijne ouders die je altijd gesteund en gestimuleerd hebben, en nu zelf een heerlijk gezin, een pracht van een voetbalteam met zoveel talent, dat alles maakt dat je kunt presteren en door hen allen ben ik nu de all-time topscorer. Meer dan honderd doelpunten heb ik gemaakt, ik geloof al 106. Maar dit kun je niet alléén; dit doe je met elkaar.”

De volgende generatie

Als v.v. Workum promoveert, dan wil Ruben nog een of twee seizoenen actief voetballen. Daarna wil hij zeker actief betrokken blijven bij het voetbal. Of dat nu als trainer, mentor of op een andere manier is, één ding is zeker: voetbal blijft een belangrijk deel van zijn leven. Hij weet hoe waardevol het is om van jongs af aan in een sportieve omgeving op te groeien. Die passie wil hij doorgeven. In zijn werk, maar ook in zijn privé. Dit doe hij nú al. Het voetballen speelt een grote rol in zijn leven, maar daarnaast heeft hij ook vier dagen in de week een baan als leerkracht sport en vitaliteit bij Firda, de mbo-opleiding in Heerenveen. “Het stimuleren van jongeren om te bewegen vind ik ook een uitdaging.” En net zoals zijn vader vroeger met hem deed, neemt Ruben zijn dochtertje nu al mee naar het voetbal. Thuis heeft ze een turnbankje en andere sportattributen. Zo groeit de volgende generatie op met het spel, de sfeer en de liefde voor de sport. Misschien zien we over een paar jaar wéér een Ybema schitteren op het voetbalveld van Workum.

Tekst Anna Boersma
Foto’s Anna Boersma, v.v. Workum

Ruben Yntema - Foto: Anna Boersma