QVC Stavoren verwacht stijgende lijn in tweede seizoenshelft: Trainer Niels Boot verlaat havenstad met warm gevoel
STAVOREN - Het verhaal mag onder regionale voetbalvolgers als bekend worden verondersteld dat de wegen van voetbalvereniging QVC Stavoren en trainer Niels Boot eigenlijk eind vorig seizoen zouden scheiden. Dat scenario kreeg een andere en onverwachte wending. Niels Boot bleef alsnog vanwege het simpele feit dat de Staverse club geen geschikte opvolger kon vinden. Over een maand of vijf komt er toch een einde aan het vierjarig dienstverband van de Sneker oefenmeester. Voor die tijd moet er nog wel een en ander gebeuren.
Niels Boot is in het dagelijks leven project merchandiser bij Smollan in Sneek, voorheen Hamilton Bright. Als voetbaltrainer is hij in de voetsporen getreden van zijn vader Loet Boot, inmiddels rustend trainer. Met QVC maakte Niels Boot in zijn eerste jaar een kampioenschap mee, maar eveneens de degradatie naar de vierde klasse, afgelopen seizoen. Tot nu toe voetbalde het groen-witte vlaggenschip elf punten bijeen in elf wedstrijden.
Toen mijn vader hier trainer was, ging ik al mee.
Dat is bepaald geen vetpot, exact halverwege de competitie
Niels Boot: “Daar heb je gelijk in, maar soms vertekenen cijfers het beeld. Voor de tweede seizoenshelft verwacht ik een stijgende lijn. We hebben dan weer de beschikking over Jitse Bron en Jan van Dam, die beiden langdurig geblesseerd waren. Dat heeft zijn impact op een kleine vereniging met een niet al te brede selectie. Kampioen zullen we niet meer worden. Daarvoor hebben we te veel achterstand opgelopen, maar bang zijn voor degradatievoetbal is ook overdreven. Daarvoor herbergen we te veel kwaliteit. Het zou natuurlijk prachtig zijn als ik hier afscheid zou kunnen nemen in de vorm van een prijsje, zoals de nacompetitie.”
Niels Boot - Foto: Gerard van Leeuwen
Geen ‘kick and rush’
Vorig jaar degradeerde QVC op de laatste dag. Boot had enige tijd nodig om dit te verwerken. “In mijn eerste jaar in Stavoren werden we kampioen. Echt alles zat mee en de spelersgroep bleef het hele seizoen redelijk fit. Het jaar daarna hadden we zelfs een plekje in de nacompetitie. Daarna kregen we wat tegenslagen, wat de kracht van het team behoorlijk aantastte. Wieger Zwaan liep tegen SC Bolsward een zware blessure op, die hij als voetballer niet meer te boven kwam. Alleen een ingrijpende operatie zou uitkomst kunnen bieden, maar zijn maatschappelijke situatie als ondernemer laat niet toe dat hij zomaar maanden kan wegvallen.
De grootste kracht is ook de grootste valkuil van het team”, het is een echte vriendenploeg.
Ook een aantal spelers koos voor een uitstapje; respectievelijk naar Zeerobben en SC Bolsward. Daarnaast had ik enige vrees voor de vierde klasse. In de derde klasse speelden we tegen ploegen als SC Joure en Workum. Teams die willen voetballen. Ik verwachte een hoog ‘kick and rush’ gehalte, maar dat is me reuze meegevallen. Delfstrahuizen en v.v. Heeg bijvoorbeeld hadden altijd dat imago, maar proberen echt te voetballen. Hetzelfde geldt voor Waterpoort Boys en Oudehaske. Ik ben daar blij mee. Onze groeibriljant Tjardo Bouma kan hierdoor mooi tot bloei komen. Hij mag met zijn zestien jaar nog in de Onder 17 spelen, maar heeft er bij ons dit jaar al mooi wat in liggen. Hij komt goed tot zijn terecht op de ‘tien positie’.”
Vriendenploeg
“De grootste kracht is ook de grootste valkuil van het team”, meent Niels Boot. “Het is een echte vriendenploeg. Ze weten bij wijze van spreken wat iedereen ‘s avonds heeft gegeten. Anderzijds hebben ze moeite met het elkaar corrigeren. Daar had Edwin Pluister, die verhuisde naar SC Bolsward, bijvoorbeeld geen enkele moeite mee. Die vertelde in en buiten het veld wat er moest gebeuren. Dat missen we wel. Het moet nu veelal van mij en mijn assistent Hank Hornstra komen. Geen probleem, uiteraard, maar een verlengstuk in het veld is een erg prettige bijkomstigheid.
Sfeeractie bij QVC - Foto: QVC
Ik denk dat ik een leuke ploeg achterlaat in juni. Een ploeg die, indien men bij elkaar blijft, ook geen gek figuur zou slaan in de derde klasse, al besef ik dat ik het met een groen-witte bril bekijk. Ik zal de club zeker missen. De kantine, waarvoor verbouwingsplannen zijn, is zeker in de wintermaanden van sociaal maatschappelijk belang voor de stad, omdat er nog veel horecagelegenheden gesloten zijn. Ook het feit dat ik de hele club goed ken speelt daarin mee. Toen mijn vader hier trainer was, ging ik al mee. ‘s Morgens zelf voetballen in de jeugd en dan met papa mee naar QVC. Deze club zit diep in mijn hart.”
Toekomst is ongewis
De toekomst van de trainer is op dit moment nog ongewis. “Er hebben inmiddels enkele clubs gereageerd nadat het duidelijk was dat ik vertrek, maar dat heeft nog niet geleid tot concrete afspraken. Misschien neem ik ook wel een jaartje afstand. Ik heb door de jaren heen de mentaliteit bij de jongere voetballers zien veranderen. Ze kijken nu eerst wanneer ze een week weg kunnen en vervolgens naar het wedstrijdschema. Bij inhaalwedstrijden missen er dan een paar. Dat was vroeger wel anders. Maar ik zal het voetbal beslist niet loslaten. Daarvoor hou ik veel te veel van het spelletje.”
Christiaan de Vries nieuwe trainer QVC
QVC heeft inmiddels de opvolger van Niels Boot vastgelegd. Het is Christiaan de Vries die momenteel bezig is aan zijn tweede seizoen bij “buurman” RKVV Bakhuizen. Als actief speler was De vries onder andere actief bij VV Balk en ONS Sneek. Zijn loopbaan sloot hij af bij sv Tonego in Luttelgeest. Vier jaar geleden begon hij als assistent-trainer bij CVVO in Lemmer, waarna hij de stap maakte naar het hoofdtrainerschap bij RKVV Bakhuizen, de club waar hij zelf zijn eerste voetbalstappen zette.
QVC-voorzitter Haye-Marten Bergsma is enthousiast over de aanstelling: “Zijn voetbalvisie past bij de cultuur van QVC. We verwachten dat hij de selectie verder kan brengen.” Christiaan de Vries kijkt uit naar zijn nieuwe rol bij de Staverse vereniging. “QVC is een mooie, hechte club met gezonde ambities en een trouwe achterban. Mijn doel is om met plezier te werken, verschillende speelstijlen te ontwikkelen en vooral: spelen om te winnen.”
Diepe liefde voor de club
Voorzitter Haye-Marten Bergsma begrijpt de beslissing van zijn trainer, maar onverwacht was het natuurlijk niet. Er was immers al sprake van een soort bonusjaar. Bergsma: “Ik zit inmiddels voor het twintigste jaar in het bestuur, waarvan ik nu mijn achtste jaar als voorzitter in ga. Ik durf te zeggen dat de band die Niels en ik samen hebben vrij uniek is in het hedendaagse voetbal. Een band die meer is dan de trainer en de voorzitter. Dit gaat over vriendschap en de diepe liefde voor QVC.”
Tekst: Gerard van Leeuwen
Foto’s: Gerard van Leeuwen en QVC
Lees ook
