Handboogschutterij Odulphus Stavoren viert dertigjarig bestaan

Op 6 juli 1996 werd de handboogschutterij opgericht door de Staverse heren Hendrik Keizer, Feike de Vries en Albert Salverda. Qua doelstelling en omvang is er in de dertig jaar niet wezenlijk veel veranderd, volgens Jan van der Veen, die zelf al 26 jaar lid is.”

Niet groter, maar ook niet kleiner worden

Algemeen bestuurslid Jan van der Veen: “We hebben nu een kleine dertig schutters en dat is een omvang die we zelf als prettig ervaren. Echte ambities om door te groeien naar bijvoorbeeld vijftig of meer leden hebben we niet. Met het huidige aantal leden kunnen we prima uit de voeten. We kunnen nu zowel buiten op het schietveld als binnen in de sportzaal van multifunctioneel centrum De Kaap op maandagavond met al onze leden tegelijk schieten. De accommodatie is niet berekend op echt grotere groepen. Dan zouden we het op moeten delen in twee groepen en dat is nu net niet wat we willen. In de zaal in De Kaap zit er ook een maximum aan het aantal blazoenen die we kunnen plaatsen. Aan de andere kant willen we ook niet kleiner worden. Tot nu toe regel ik het zelf met een ‘agressieve ledenwerving onder vrienden en bekenden’, haha.”

Mooie diversiteit

Voorzitter Douwe Weerstra vertelt dat de leden van Odulphus een breed geschakeerd beeld vormen. “We hebben een mooie diversiteit, waar we erg blij mee zijn. Zo hebben we zowel vrouwelijke als mannelijke leden en variëren ze in leeftijd van 16 tot 83 jaar. De leden zijn afkomstig uit de hele Zuidwesthoek en we hebben ook een Duits lid die op de bruine vloot werkt. Onder onze leden zijn alle sectoren in de maatschappij wel vertegenwoordigd: van het onderwijs tot een bouwvakker en van architect tot de zorg. En pensionado’s.

Voor Odulphus heeft vanaf de oprichting gegolden dat de vereniging voor iedereen toegankelijk moet zijn en laagdrempelig. Iedereen moet lid kunnen worden. De contributie is laag, met honderd euro per jaar. De kosten voor een handboog variëren van pakweg 150 tot 1500 euro. Daar komt dan nog een setje pijlen bij van ongeveer zestig euro. Wij bieden alle disciplines van de handboogsport aan. Van klassiek tot compound.”

Het oudste en jongste lid - Foto: Gerard van Leeuwen

Eén aspect hebben de leden van Odulphus allemaal gemeen, volgens Weerstra. “Het zijn individualisten die proberen hun eigen prestaties te verbeteren, maar tevens de gezelligheid koesteren die een vereniging biedt. Er is wel degelijk competitie onder elkaar, maar te allen tijde in een gemoedelijke sfeer.”

Ter plaatse vergunningen regelen met de burgemeester

In de beginjaren organiseerde Odulphus zelfs enkele Nederlandse kampioenschappen, herinnert oud-havenmeester Van der Veen zich nog helder. “Dat kun je best wel als hoogtepunten in de geschiedenis van de vereniging kenschetsen. De tijden waren anders. In die tijd maakten we nog deel uit van de gemeente Gaasterlân-Sleat.

We waren eens op locatie aan het schieten, toen we toenmalig burgemeester Wiebe Pitlo (burgemeester van Gaasterlân-Sleat van 1984 tot 2003 en eind 2025 overleden op 87-jarige leeftijd - red.) tegen het lijf liepen. We hebben toen min of meer ter plaatse de vergunningen geregeld met inachtneming van de adviezen van de burgemeester het nog wel formeel te regelen, met onder andere de brandweer. Dat is tegenwoordig ondenkbaar. Door de toegenomen wet- en regelgeving duurt een dergelijk traject minimaal een halfjaar. Daar moet je dan wel zin in hebben.”

Noord Nederlandse Handboog Federatie 

Odulphus is aangesloten bij de NNHF, de Noord Nederlandse Handboog Federatie. Douwe Weerstra: “Daarin zijn tien Friese schutterijen actief. Leden van de verenigingen kunnen deelnemen aan onderlinge wedstrijden. Gemiddeld doen we mee aan één wedstrijd per maand in wisselende samenstellingen. De NNHF is opgericht om onze sport in het noorden te promoten. We volgen uiteraard wel alle spelregels van de landelijke bond, de Koninklijke HandboogSport Nederland. Als je naar de landelijke verhoudingen kijkt, ligt het accent vooral op Brabant en Limburg. Daar heeft spreekwoordelijk elk dorp een handboogschutterij.”

Wensen

Beide bestuursleden zijn content met het reilen en zeilen van de vereniging, maar op de achtergrond leven nog wel degelijk wat wensen. Douwe Weerstra: “Ons schietveld kent toch wel de nodige beperkingen. Zeker de afmetingen zijn vrij krap. Het is een wens dat we nog wat lengte zouden kunnen toevoegen.”

Het zou mooi zijn als we die demonstraties weer van de grond zouden kunnen trekken

Jan van der Veen zou het toejuichen dat binnen de vereniging het geven van demonstraties weer zou kunnen worden opgepakt. “Dat je als vereniging een groep mensen zou kunnen ontvangen om de sport te promoten. In het verleden waren er wel eens bedrijfsuitjes of vriendengroepen die handboogschieten onder auspiciën van de club ter hand namen. Ik combineerde dat altijd met mijn werk als havenmeester. Binnen Odulphus zijn er volgens mij best enkele leden die het in zich hebben zoiets op te pakken. Er komt natuurlijk wel wat bij kijken. Denk alleen maar aan het veiligheidsaspect en ook de beschikbaarheid is zo’n aandachtspuntje. Het zou mooi zijn als we die demonstraties weer van de grond zouden kunnen trekken.”

Tekst en foto’s: Gerard van Leeuwen