‘Bootmensen’ uit Koudum en Workum over hun passie voor het varen: “Varen is het gevoel van vrijheid”

Als internationaal vrachtwagenchauffeur Yke de Boer op vrijdagmiddag zijn vrouw Willy belt en vraagt of ze na haar werk de koelkast op de boot aan wil zetten en boodschappen wil doen, weet zij hoe laat het is: er staat een vaarweekend voor de boeg.

Volop genieten in een zelf opgebouwd varend huis

“Het mooie van varen is het gevoel van vrijheid”, vertelt Yke enthousiast. “Ik gooi diesel in de tank, druk op de knop, touwtje los en weg ben ik. Onze boot ligt in Woudsend; vanaf daar lig je na tien minuten varen al in de natuur. In mijn werk leef ik op de weg; op het water valt er iets van me af. Dan ben ik ontspannen en geniet ik volop. We zitten op het dek, biertje erbij, muziekje aan, en we zwemmen waar dat kan. In de coronatijd was dat ook super. Niemand kon een kant op, maar wij gingen lekker varen.”

Yke deed een opleiding tot scheepsmonteur en nam heel wat boten onder handen. Na een auto-ongeluk in 1994 lukte het niet meer om in kleine ruimtes te kruipen en te sleutelen, en werd hij vrachtwagenchauffeur. Ondertussen had hij een casco boot gekocht, die hij zelf helemaal heeft opgebouwd. Het is een motorboot, vergelijkbaar met het type Pedro. “Wij hebben best wel een luxe boot”, vertelt hij trots. “Meer een varend huis.”

De Vrouwe Harmina, genoemd naar zijn mem, is twaalf meter lang, heeft een ruime douche, een aparte wc, een bed van twee meter lengte en, voor als de kinderen meegaan, hebben die ook een eigen kamer. “We zijn selfsupporting, met zonnepanelen, een generator en een dikke motor. Varen is bij ons geen kamperen. Onze boot vaart heerlijk. Je huppelje sa in ein fuort.”

De Vrouwe Harmina van Yke en Willy de Boer. - Aangeleverd

Rubberbootje

Als Yke en Willy een week tijd hebben, varen ze graag een relaxt rondje IJsselmeer. “Via de Weerribben naar Giethoorn is ook mooi, en de IJssel, de Lek, en Wijk bij Duurstede zijn prachtig”, vindt Yke. “Als we drie of vier weken vakantie hebben, vind ik het leuk om naar Rotterdam te varen. Delfshaven is een hartstikke mooi stukje Rotterdam, wat in de oorlog niet gebombardeerd is. Maar ook Hoorn, Dordrecht, Leiden en Haarlem zijn prachtig. We hebben altijd een rubberbootje bij ons om over smalle kanaaltjes te varen, en om Doutzen, ons stabijtje, aan wal te brengen en uit te laten.”

Bevoorrecht

“Wij wonen in Súdwest-Fryslân en zijn bevoorrecht dat we hier kunnen wonen én varen. Het is hier zó mooi. Koop een wimpel bij de Marrekrite en je kunt drie dagen gratis op een prachtige plek in Fryslân liggen. Daarna vaar je naar de volgende plek. Dat maakt watersport voor iedereen mogelijk, want ligplaatsen in jachthavens worden steeds duurder.”

Polyesterboot Futsjefinne

Ook voor Hedzer en Sjieuwke Kooistra uit Workum betekent varen vrijheid, ontspannen en genieten. “In mijn werk als buschauffeur moet ik overal op tijd zijn”, begint Hedzer Kooistra zijn verhaal. “Op de boot is dat totaal anders. Dan ben ik er even helemaal uit. Even hélemaal zen. En je komt op plekken waar anderen niet komen. Als we aanleggen bij een eilandje waar niemand is, dat is heerlijk. Ook al zie ik in de verte de toren van Workum, om frijheid te fielen, hoechst de wrâld net út.”

Hedzer is het varen met de paplepel ingegoten en Sjieuwke werd door hem besmet met het vaarvirus. In 2019 kochten ze hun huidige boot: een polyester Marco 8.10 a.k. uit 1985. Eerder hadden ze een stalen kruiser, maar daar zat veel onderhoud aan. Daarom hebben ze nu bewust voor polyester gekozen. Hun vorige boten heetten Sjieuwke, maar Sjieuwke vond dat Hedzer nu maar een andere naam moest bedenken.

“In Workum eindigen straatnamen op ‘finne’, en daar wilde ik iets mee”, vertelt Hedzer. “Toen bedacht ik ‘Futsjefinne’. Want als ik vroeger aan mijn ouders vroeg: ‘Wer gean jimme hinne?’ Dan antwoordden ze, als ze het niet wisten of niet wilden zeggen: ‘Nei de Futsjefinne.’ Dat geldt voor ons ook. Of we gaan varen, weten we niet, dat hangt van het weer af. En waar we naartoe gaan, dat zien we wel.”

Yke en Willy de Boer en hond Doutzen. - Aangeleverd

Lager tempo en kleinere actieradius

“Wij varen het liefst buiten het drukke hoogseizoen, dat is heerlijk rustig”, vervolgt Hedzer. “We gaan altijd even naar Joure, dat is drie uur vanaf Workum, want wij varen zeven á acht kilometer per uur. Op het water ligt het tempo lager en is je actieradius kleiner. Ook Woudsend en Balk zijn leuk. Het is handig dat we regelmatig ergens naartoe varen waar winkels zijn, want wij hebben niet zo’n grote boot en niet zo’n grote koelkast. Dus we moeten zo nu en dan boodschappen doen. En we hebben wel een douche en een toilet aan boord, maar de voorzieningen in een jachthaven zijn wat ruimer.

De mooiste vakanties waren toen de kinderen klein waren. Als het warm weer was, gingen we varen en lekker zwemmen, vrienden ontmoeten, biertje erbij. We zijn ook wel totaal verregend en verwaaid, hoor. Dan bleven we twee weken op dezelfde plek liggen en deden we spelletjes of lazen een boek. Je bent dan echt samen als gezin.”

‘Bootmensen’

Zowel Yke en Willy als Hedzer en Sjieuwke werkten mee aan het boek ‘Bootmensen’, dat begin dit jaar verscheen en waarin de Familie Welvaren op humoristische wijze en met een flinke dosis zelfspot haar vaaravonturen beschrijft. De familie Welvaren interviewde ook dertien andere bootmensen met heel herkenbare verhalen om te laten zien dat zij écht niet de enige zijn die wel eens wat meemaken op en rond het water.

Wat is er zo kenmerkend aan bootmensen? Hedzer: “Boatsjeminsken helpen elkaar en maken snel contact. Als je de stoeltjes op de wal zet, maak je al snel een praatje met de buren.” Yke knikt. “Als een bootje omslaat, vastzit of een lege accu heeft, help je. Dat hoort erbij. Op het water is geen ANWB. Je moet jezelf kunnen redden, maar ook een ander helpen. Zo is de watersportwereld.”

Boekverloting ‘Bootmensen’ - Wil jij kans maken op het boek ‘Bootmensen’ van Familie Welvaren? Wij mogen drie exemplaren weggeven. Mail vóór zaterdag 9 augustus naar redactie@grootbolsward-ijsselmeerkust.nl o.v.v. ‘Bootmensen’, je naam en telefoonnummer. Wij verloten de drie exemplaren onder de aanmeldingen. 

Tekst: Lutske Bonsma
Foto’s: aangeleverd