“We balanceren op een dun koordje”
Afgelopen seizoen werd 35 procent van de teams van vv BlauwRood’20 kampioen. Prestaties waar alle voetbalclubs in Nederland jaloers op zijn. Gechargeerd, want de waarheid gebiedt te zeggen dat de voetbalclub uit Bolsward slechts zes teams heeft. Feit is ook dat de club - opgericht om het zondagvoetbal in Bolsward te faciliteren - de club met tweehonderd leden, twee seniorenelftallen, twee zaalvoetbalteams en een heren- en een dames 7x7 team zijn bestaansrecht heeft bewezen. Aan het eind van dit seizoen is het eerste lustrum. Dat wordt gevierd met een knalfeest, want het is nog maar de vraag of de club er over twintig jaar nog is. En bovendien willen de oprichters c.q. bestuursleden nú een feestje. “Nu we dat nog kúnnen”, knipoogt voorzitter Ruben Draaisma.
“We balanceren op een dun koordje”, zegt Ruben Draaisma (58). “Met onze twee teams die op zondag actief zijn, zijn we erg kwetsbaar. De voetballerij, maar eigenlijk het hele verenigingsleven, is niet meer zoals in mijn tijd toen ik bij RES speelde. Toen hadden we alleen bij RES al elf seniorenteams en als ik het me goed herinner had CAB er zes en Bolswardia ook zoiets.”
Goed fundament
“We verliezen gelukkig weinig jongens. Vorig jaar zijn er een stuk of tien spelers bijgekomen en we hebben dit jaar vier nieuwe spelers in de A-selectie, daar zijn we ontzettend blij mee. Twee komen bij Black Boys vandaan. Leuk is dat ze hebben laten weten dat ze het ontzettend naar hun zin hebben en zich thuis voelen. We hebben een nieuwe leider, ook die is van Black Boys overgekomen. Die stuurde een appje nadat ze op Terschelling hadden gespeeld met daarin dat hij het zo fijn vond om bij onze club te zijn en dat hij zich helemaal op zijn plek voelde. Als mensen zo reageren, hebben we een goed fundament neergezet. Daar krijg je energie van.”
Veranderde mentaliteit
“Maar er is natuurlijk wel wat meer aan de hand, want tegenwoordig is het ook wel heel erg gemakkelijk in het algemeen dat er afgezegd wordt of dat mensen niet komen opdagen. Dat blijft een lastig punt. Niet alleen bij ons, dat is overal zo. De mentaliteit is veranderd. Toen ik als achttienjarige in de A-selectie kwam keek ik op tegen gevestigde namen als Jan Ferwerda die bij Cambuur had gespeeld en tegen Peter Terbraak. Als tegenwoordig een trainer iets verkeerds doet, wordt hij door de grootste snotneus - die ook nog regelmatig niet komt opdagen - onheus bejegend.”
Plezier het allerbelangrijkste
Vv BlauwRood’20 speelt in de vijfde klasse, het laagste niveau. Opsteker is dat ze vorig jaar winterkampioen werden. Helaas lieten ze het in de tweede helft van de competitie een beetje liggen, werd toch de nacompetitie gehaald en eindigde het team uiteindelijk als derde. “Als we compleet en fit zijn, moeten we dit jaar mee kunnen doen om het kampioenschap”, zegt Draaisma strijdbaar. “Natuurlijk willen we winnen en willen we ook graag promoveren. Maar plezier is voor ons het allerbelangrijkste.” Terugkomend op de eerder genoemde kampioenschappen: “Dat waren het 1e zaalvoetbalteam van de heren en het dames 7x7 team. Er was ook een dames zaalvoetbalteam, maar dat is even uiteen gevallen door zwangerschappen. Dat heb je bij vrouwen”, knipoogt de voorzitter.
BlauwRood DNA
Enthousiasme is er genoeg. Onder de bestuursleden, de leden en zéker ook de aanhang. Het gebeurt regelmatig dat er bij een uitwedstrijd meer supporters van BlauwRood langs de lijn staan dan van de thuisspelende club. Met het blauw van RES en het rood van CAB is er duidelijk sprake van BlauwRood DNA, volgens Ruben Draaisma. “Mooi om te zien is dat je oud-RES’ers en oud-CAB’ers allemaal samen ziet zitten. We hebben hier een hele bekende ploeg mensen: ‘de natte tafel’. Dat zegt genoeg, denk ik. Die zaten vroeger bij RES en CAB en zitten nu bij ons in de kantine. Die hebben altijd een vaste plek. Die kijken de eerste drie minuten en gaan vervolgens de kantine in en daar zitten ze tot heel laat. Machtig om te zien.”
‘DIt wordt nóóit wat’
Draaisma wil er niet te veel worden aan vuil maken omdat het nu goed gaat, maar bekend is dat BlauwRood in de opstartfase op zijn zachtst gezegd nogal is dwarsgezeten door de lokale zustervereniging. “We zijn dit begonnen met mensen die nog steeds in het bestuur zitten. Ik ben ontzettend trots op die groep. Vanaf het allereerste moment werd er tegen ons gezegd dat we het niet zouden redden. Dat werkte als doping voor iedereen in dit bestuur, want toen ging de knop om en werd er gedacht: ‘Dát zullen we nog wel eens even zien’. Iedereen die riep ‘dit wordt nóóit wat’, wil ik dan ook hartelijk bedanken, want dankzij hen zijn we zo ver gekomen.”
Groots vieren
Over de toekomst zegt Draaisma: “Zolang er vraag naar is, blijven we faciliteren. Op het moment dat die er niet meer is, organiseren we een klapper van een feest en houden we ermee op. Dat eerste lustrum straks gaan we ook zeker groots vieren, want we weten niet of we de 25 jaar halen. En trouwens, dan kunnen we allemaal wel in het verzorgingshuis zitten.”
“Als er geen vraag meer naar is, houdt het op”
Vv BlauwRood’20 is in 2020 opgericht naar aanleiding van het besluit van SC Bolsward om de zondag te verruilen voor de zaterdag als speeldag. Draaisma: “We vingen het signaal op dat verschillende jongens graag op zondag wilden blijven voetballen omdat ze dat prettiger vonden of omdat ze op zaterdag gewoon andere verplichtingen hadden. We hebben de mogelijkheden onderzocht en met een aantal enthousiastelingen de schouders eronder gezet. Maar we waren, zijn en blijven een kleine boetbalclub in de zuidwesthoek. Maar wél steeds met een duidelijke plek. En hoe lang dat duurt? Dat zal de toekomst uitwijzen. Het is nooit een doel an sich geweest om een club op te richten, het is het faciliteren van het prestatievoetbal op zondag. En als daar geen vraag meer naar is, houdt het op.”
Voorzitter Ruben Draaisma van vv BlauwRood ’20
Tekst Richard de Jonge
Foto’s BlauwRood’20
Lees ook
