Jannie uit Woudsend geniet van twee geweldige hobby’s: liefde voor creativiteit en natuur

Overal in haar huis in Woudsend kom je Jannie’s creativiteit tegen. In haar atelier op de bovenverdieping een altaartje met daarop geschilderde gedenkstenen van overleden honden. Op het bureau een schildersezel met een doek dat ze schildert voor haar oudste kleindochter. In de gang portretten van haar favoriete popsterren Freddy Mercury, Mick Jagger en Tina Turner. In de woonkamer toont ze de ene na de andere foto van haar websites met ‘natuurkiekjes’ en ‘geschilderde dromen’.

Geleerd gewoon door te doen

“Ik ben eigenlijk altijd al creatief geweest. Op verjaardagsfeestjes van de kinderen gingen we knutselen en daar kwamen altijd de prachtigste dingen uit”, blikt Jannie terug. “Daarna heb ik een aantal cursussen gedaan en mezelf verder ontwikkeld. Met name schilderen was echt mijn ding. Dat heb ik geleerd, gewoon door te doen en steeds nieuwe uitdagingen aan te gaan.” Schilderen doet ze vanuit haar gevoel: kleurrijke surrealistische en ook realistische schilderijen in acryl. Bij elk schilderij een gedichtje. Die bij ‘Pauwvrouw’ vertelt bijvoorbeeld hoe belangrijk het is je als vrouw niet te verstoppen, maar trots te zijn op wie je bent. 

Schilderij overleden hond

“Meestal heb ik al een idee in mijn hoofd. Maar soms ontstaat er spontaan iets op een leeg schetsblad. Ik schilder vaak over gebeurtenissen die ik zelf meemaak, in mijn omgeving beleef of over dingen in het leven. Ik heb heel veel fantasie dus er ontstaat van alles op het doek.”

Af en toe schildert ze in opdracht. “Zo vroeg iemand me een schilderij te maken van zijn overleden hond. Dat lukte zo goed dat ik daarna onze eigen overleden hond heb geschilderd. Ik wilde dat ik ‘m nog even kon vastpakken. Dat gevoel heb ik op het doek neergezet met een gedichtje erbij. As ik mei dêrmei exposeer, moatte minsken faak skrieme,” vertelt ze aangedaan. 

Schilderij van overleden hond Tosca - Foto: Jannie Hoekstra-Haringa

Steeds duurder en mooier

Als logisch vervolg op het schilderen pakte Jannie het fotograferen op. “Tien jaar geleden begon ik met een tweedehands camera. Het fotograferen ging goed en ik vond het leuk. Dus ging ik naar de fotozaak voor een tweede, derde en inmiddels vierde camera. Ze werden steeds duurder en mooier. In het begin fotografeerde ik nog op de automatische stand. Maar al doende kreeg ik meer en meer contact met andere fotografen en we gaven elkaar tips en info. Ook maakte ik kennis met een professionele fotograaf; van hem heb ik veel geleerd over zaken als sluitertijd, diafragma en ISO. Toen ben ik met sprongen vooruit gegaan.”

Twee uur liggend in het gras voor uitsluiping van een libelle

Er is zoveel moois en bijzonders te zien om ons heen, weet Jannie die vooral oog heeft voor de kleinere dingen in de natuur. In Drenthe, waar zij en Frans een stacaravan midden in het bos hebben, legde ze bij een vijver het twee uur durende proces van de uitsluiping van een libelle vast. “De larve van een libelle leeft eerst onder water. Als het mooi weer is, kruipt die larve uit het water omhoog om boven water uit de larve te sluipen. Dat is zo’n prachtige ervaring, haast magisch. Daarna kwam ik jubelend thuis.

Specht gefotografeerd vanuit de caravan - Foto: Jannie Hoekstra-Haringa

Fotograferen vanuit de badkamer

Ook vogels hebben haar interesse. “In de tuin van onze stacaravan hebben we een voederplek gemaakt bovenop de schutting. Daar zagen we afgelopen jaar onder andere een appelvink met drie jongen, een specht en een boomklever. Ze zien mij niet, want ik zit in de badkamer. Ik zet het raampje van de badkamer op een kier en de camera op de rand, zodat de lens van de camera er precies doorheen kan. Vervolgens leg ik een kussen op het deksel van de wc en ga heerlijk zitten. Via het klepje van de camera kan ik de vogels zien. Soms voelt het zelfs als zien ze mij; ze kijken recht de camera in.”

Allemaal beestjes

Vroeger op school boeide ‘kennis der natuur’ Jannie voor geen meter. Zoveel jaar na datum heeft ze zich ontpopt tot een kenner en kan ze uren vertellen over de beestjes die ze tegenkomt in de natuur. “Ik heb een foto van een rups die wordt opgegeten door de larfjes van een wesp en een foto van vier juffertjes op een rij. Ook eentje van hoornaars die aan het seksen zijn, al heb ik die op veilige afstand genomen. Het mannetje sterft na de paring. De eerste keer dat ik een tijgerspin zag, dacht ik: Wow, wat een joekel. Ik vond ‘m prachtig, Ik was ook stervensbenauwd en had trillende vingers, maar ik wilde hem wel fotograferen. Ineens was ie weg. Hij zal toch niet ergens in gekropen zijn, dacht ik. Gelukkig heb ik ‘m nooit meer terug gezien.”

Tijgerspin - Foto: Jannie Hoekstra-Haringa

Herkend talent

Inmiddels heeft Jannie een respectabele reputatie als amateurfotograaf opgebouwd. “Omrop Fryslân toont regelmatig mijn foto’s bij het weerbericht. Maandbladen als Noorderland en Landleven plaatsen af en toe foto’s van me. Een aantal keren werd eentje als ‘foto van de maand’ in de Friesland Post geplaatst.” Foto’s die ze instuurde naar ‘Vroege Vogels’ werden op de website van het programma uitgelicht in de categorie ‘mooiste foto’s. Dichterbij huis is werk van Jannie terug te vinden in de Dorpskrant van Woudsend. De coverfoto van de dorpskrant verzorgt Jannie één keer in de twee maanden en de natuurrubriek ‘ut it fijld’ is een samenwerking van haar met een dorpsgenoot: Jannie de foto’s en de dorpsgenoot de tekst. “De vorige keer een foto van een buizerd, in december eentje van een roodborstje: de vogel van de kerstkaarten.” 

Liefde overbrengen 

Bij slecht weer en donkere dagen grijpt Jannie terug naar haar eerste hobby: schilderen. “Geweldig om zulke hobby’s te hebben”, glimlacht ze. “Elke woensdagmiddag heb ik een creatieve middag met vrouwen uit het dorp of zit ik hier met vriendinnen te schilderen. Ook aan mijn kleinkinderen wil ik de liefde voor natuur en creativiteit overbrengen.”

Tekst: Riemie van Dijk

Jannie schildert in de tuin voor de caravan - Foto: Jannie Hoekstra-Haringa