Face tot Face met Sietze Pries: “Ik mag zijn wie ik ben en ik hoor bij Koudum”

“Ik ben gewoon Sietze”, zegt hij lachend. “Ik hoef niet op de voorgrond te staan. Ik vind het vooral mooi om dingen samen te doen en iets voor mijn dorp te betekenen.” Die betrokkenheid bij Koudum ontstond al op jonge leeftijd. Als jonge jongen sloot hij zich aan bij het jeugdhonk in het dorp. Een plek die veel meer voor hem betekende dan alleen een ruimte waar jongeren samenkwamen. “Daar heb ik vrienden gemaakt en geleerd om dingen te organiseren. Je leert er dat een dorp niet vanzelf blijft draaien. Daar moet je zelf ook iets voor doen.” Het is een gedachte die als een rode draad door zijn leven loopt.

Creativiteit zat er altijd al in

De creatieve aanleg van Sietze komt niet uit de lucht vallen. Hij groeide op in een gezin waar creativiteit een belangrijke rol speelde. Zijn vader en moeder waren voorbeelden voor hem. Vooral zijn vader had een bijzondere plek in zijn leven. “Mijn vader was echt mijn held. Ik keek enorm tegen hem op.” Toen Sietze vijftien jaar oud was, overleed zijn vader. Een gebeurtenis die diepe indruk maakte. “Het heeft zeker wel twee jaar geduurd voordat de wereld weer een beetje normaal voelde. Je bent op die leeftijd nog zo jong en dan gebeurt er iets wat je leven helemaal verandert.” Op school werd het verlies niet altijd op de manier benaderd waarop Sietze had gehoopt .“Ik vond het heel vervelend dat mensen mij gingen ‘ferpopkjen’. Dat ze medelijden met mij hadden en steeds zeiden: ‘Och, wat sneu voor die jongen.’ Daar kon ik helemaal niets mee. Ik wilde gewoon mezelf zijn.” Ook zijn creatieve karakter zorgde ervoor dat hij zich niet altijd thuis voelde op school. “Ik was anders dan anderen. Voetballen bijvoorbeeld vond ik helemaal niet leuk. Ik had andere interesses. Ik vond het geweldig om dingen te maken en iets te creëren. Dat vond ik bijvoorbeeld ook prachtig in de bloemenwinkel van mijn moeder.” Juist daar ontdekte hij dat creativiteit hem gelukkig maakte.

Van bloemist naar creatieve maker

Na de basisschool koos Sietze voor een opleiding aan het AOC om bloemist te worden. Het lag voor de hand: hij had het vak van dichtbij gezien bij zijn moeder en genoot van het creatieve proces. “Het mooie aan bloemen vond ik dat je iets kon maken wat er eerst niet was. Je begint met losse materialen en uiteindelijk ontstaat er iets nieuws .”Toch merkte hij dat alleen bloemen niet genoeg waren. Zijn interesses waren breder. “Ik heb ook gedacht aan kok worden of bakker. Mijn gedachten gingen eigenlijk alle kanten op. Ik vond zoveel dingen leuk.” Na zijn opleiding tot bloemist volgde hij nog een opleiding tot bloembinder. Daarna besloot hij verder te kijken. Zijn creatieve wereld mocht groter worden .In Leeuwarden begon hij aan de vierjarige opleiding Styling & Design. “Dat was echt de leukste opleiding die ik ooit heb gedaan”, vertelt hij met een glimlach. “Ik was de oudste van de klas, maar dat maakte helemaal niets uit. Iedereen was daar bezig met creëren. Schilderen, stylen, ontwerpen. Je kreeg alle vrijheid. ”Soms bleef hij na schooltijd langer om iets af te maken. “Als ik ergens mee bezig was, wilde ik het ook goed doen. Dan kon ik helemaal opgaan in iets.” Ondertussen werkte hij hard om alles te kunnen betalen. Hij stond in een snackbar, hielp op zaterdag mee in de bloemenwinkel van zijn moeder en werkte ook nog in het Vogeltjespark in Rijs, in een restaurant in Hindeloopen en een periode in een pannenkoekenhuis “Ik was altijd wel ergens bezig.” Het opzetten van zijn eigen bedrijf vloeide ook voort uit de opleiding in Leeuwarden. Vanuit het ondernemingsplan wat ze moesten maken, tot aan de naam van zijn bedrijf. “Voor mij was het belangrijk dat er een S en een Z inzaten.” Brainstormen met zijn klasgenoten bracht de naam Seezuh. Nu staat zijn bedrijf bekend als Seezuh feestkleding en decor-verhuur. Helaas toen kwam er corona. Waar voor velen die tijd verschrikkelijk was, vertelt Sietse dat het voor hem en zijn vrienden een fijne tijd was. Tijd voor en met elkaar. Spelletjes doen enzovoort. “De avondklok kon ons niets schelen, we deden gewoon heel veel dingen met elkaar.”

Onverwachte ontdekking in de zorg

Zijn creatieve talent bracht hem uiteindelijk op een onverwachte plek. Toen hij een etalage mocht inrichten voor Coriente, een dagbestedingslocatie voor mensen met een afstand tot de arbeidsmarkt, ontdekte hij iets nieuws. “Ik vond het geweldig om met deze mensen bezig te zijn. Ik merkte dat ik daar energie van kreeg.” Hij besloot eerst een paar keer mee te lopen om te kijken of het echt bij hem paste. “Al snel dacht ik: volgens mij is dit iets voor mij.”

Hij schreef zich in voor de opleiding Begeleider Specifieke Doelgroepen, die hij binnen twee jaar afrondde. “Het klikte gewoon. Ik kan mij goed aanpassen aan de manier waarop deze mensen denken. Iedereen heeft zijn eigen verhaal en zijn eigen rugzak. Ik vind dat iedereen een plek verdient in de maatschappij.” Voor Sietze is het werk meer dan alleen een baan.“ Je bent gemaakt voor dit werk of niet. Ik doe dit drie dagen per week en dat is ook genoeg. Er zit zoveel meer in mijn leven. Er zijn simpelweg niet meer uren in een week.”

‘Och je doet wat hé’

Naast zijn werk bij Coriente is Sietze op allerlei manieren actief in Koudum. Twee avonden per week staat hij in buurthuis De Klink. “Dat vind ik belangrijk. Zo’n plek moet blijven bestaan. Het is een ontmoetingsplek voor mensen uit het dorp.” Ook helpt hij zijn moeder nog een dag per week, zit hij in het bestuur van het dorpstoneel en speelt hij zelf mee. Daarnaast is hij betrokken bij het Sinterklaasfeest, de Winterfair, The Night of the Beantjes, het Simmerfestival en de feestweek van Koudum. “Ik vind het mooi dat je samen iets neerzet. Je begint soms met een idee en uiteindelijk staat er een evenement waar honderden mensen plezier aan beleven.” Zijn creatieve kant komt daar volop tot uiting. Tegenwoordig ontwerpt en maakt hij ook festivalvlaggen. “Dat vind ik prachtig werk. Je bedenkt iets en vervolgens zie je het ergens hangen tijdens een evenement.”

De droom van een spookhuis

Een van zijn grootste dromen was het organiseren van een spookhuis . Met de Boocrew hebben we dat opgepakt. In de jaren voor het realiseren van een spookhuis hadden ze al spokentochten georganiseerd. En toen kwam dan toch het spookhuis. Het buurthuis werd omgetoverd tot een echt spookhuis. Dit was namelijk niet een doolhof van hekken maar echte muren, echte decors, veel licht en geluid en andere special-effecten. Een idee dat uiteindelijk werkelijkheid werd. “Dat stond al heel lang op mijn lijstje.” De eerste edities waren volgens Sietze een groot succes. “Dat is geweldig om mee te maken. Mensen komen speciaal daarvoor naar Koudum. Dan denk je: dit hebben we toch maar mooi met elkaar gemaakt. ”Veel ideeën ontstaan vanuit de vriendengroep die hij in het jeugdhonk heeft leren kennen. “Die vrienden hebben echt een belangrijke rol gespeeld in mijn leven. Daar leer je samenwerken, organiseren en verantwoordelijkheid nemen.”

‘Ik zit nu gewoon heel goed in mijn vel’

Hoewel zijn leven bomvol zit, voelt Sietze zich allerminst opgejaagd. “Ik geniet optimaal van het leven. Ik heb een leuke vriendengroep, doe veel mooie dingen en ik kan mijn creativiteit kwijt.” Een relatie staat momenteel niet hoog op zijn lijstje. “Daar ben ik eigenlijk helemaal niet mee bezig. Ik zit nu gewoon heel goed in mijn vel. Ik mag zijn wie ik ben.” Misschien komt er ooit weer iets nieuws op zijn pad, want Sietze sluit niets uit. “Je weet nooit wat de toekomst brengt. Misschien komt er weer iets anders voorbij. Maar voor nu is het goed zoals het is.” Zijn grootste kracht lijkt misschien wel dat hij zichzelf heeft gevonden. De jongen die ooit moeite had met anders zijn, heeft van juist dat verschil zijn kracht gemaakt. “Ik ben gewoon Sietze. Ik hoor bij Koudum en Koudum hoort bij mij.” En precies daar zit de kracht van deze creatieve duizendpoot: hij maakt niet alleen dingen mooier, hij maakt van iets gewoons, iets bijzonders.

Tekst Anna Boersma
Foto Fotografie Jelly Mellema