Face to Face met Linda van der Waal: Tekenend door het leven

“Ik teken wat ik zie” zegt Linda van der Waal “en dat doe ik met hart en ziel.” Ze staat ietwat bescheiden in haar atelier, te midden van haar meesterwerken. Gemaakt met inleving in de persoon. Wat je ziet is wat ze tekent. Je ziet verdriet, gemis, vreugde, alles gevangen in haar tekeningen. Ook Linda zelf is een opvallende, prachtige verschijning. Ze lacht uitbundig, is enthousiast, levendig en altijd in beweging, vooral in creativiteit. Ze heeft gevoel voor humor en is fel gekant tegen onrecht. Ze is een ‘Jantje ongeduld’, behalve als het om haar eigen tekeningen gaat. Ze is open en eerlijk en zegt soms dingen waarvan ze achteraf denkt: had ik dat nou echt moeten zeggen? Zoeken, groeien, niet stilstaan, dat is een rode draad in haar leven.

Tekenen van jongs af aan

Linda is geboren in Schiedam en groeide op in Spijkenisse. “Ik had een fantastische jeugd”, vertelt ze. Op de lagere school tekende ze overal en altijd. Ze had een leraar die zelf tekende en kinderboeken schreef. Hij maakte haar nieuwsgierig naar de techniek van het tekenen en gaf haar de eerste echte duw in haar creatieve ontwikkeling. “Op een dag tekende ik een hijskraan naast onze flat - we woonden op een flat – en de leraar liet zien dat de verhoudingen niet klopten, tekende het anders voor, en mijn ogen gingen open. Ik wilde méér tekenen. Het kwartje viel: hoe zet je iets op papier, hoe klopt het? Zoeken.”

Het tekentalent van Linda zat duidelijk in de familie. “Opa Dijkstra, die in Workum woonde, tekende altijd met streepjes en lijnen. We gingen de familie daar vaak bezoeken, een hele reis vanuit Spijkenisse. In de auto had ik altijd een schetsboek bij me. Stiften, kleurpotloden, krijtjes, ik tekende alles wat los en vast zat.”

Werkvakanties in Griekenland

Na de lagere school volgden de mavo en de intas. Linda dacht eerst aan een verzorgende richting. Ook liep ze stage bij de politie. Later wilde ze het leger in, omdat ze dacht dat dat wel iets voor haar was. Maar dat werk voelde niet goed. Ze wist niet precies wat ze wilde. Maar één ding bleef: tekenen. Een vakantie – eerst in haar eentje - naar Griekenland zorgde voor een doorbraak. Linda leerde vloeiend Grieks spreken. Vier of vijf weken waren genoeg om zich te verdiepen in de taal. De Volksuniversiteit hielp haar daarbij en een NTI-opleiding hielp ook enorm. Tijdens die vakantie werd ze opgemerkt door een reisleidster, die haar inhuurde om alles voor de gasten geregeld te krijgen. Perfecte combinatie: taal, organisatietalent én haar warme persoonlijkheid.

Tijdens vakanties in Griekenland ontdekte ze ook de vreugde van creatieve workshops. In een klein winkeltje waren dames in de winter bezig met T-shirts beschilderen. “Een prachtige winteractiviteit”, zegt Linda. Het plan ontstond om toeristen blij maken in de zomer, en in de winter iets creatiefs doen. Dit deed ze zo’n acht tot tien jaar tijdens de vakanties.

Niets is te veel en alles kan

Intussen woonde Linda in Lelystad met haar man Willem. Hier had ze een baan bij een groothandel voor tekenspullen. Ze promootte de producten, breidde haar werk uit met workshops en stond op de KreaDoe-beurs in Utrecht. Ook in een groen- en cadeauwinkel kon ze haar creativiteit kwijt: kransen, bloemstukken, vogelhuisjes, alles kon bij Linda. Mensen wilden graag workshops volgen en Linda genoot ervan om haar kennis over te dragen.

Het tekenen bleef echter de rode draad in haar leven. In Lelystad huurden Linda en Willem een loods, waar ze kinderfeestjes organiseerde en workshops gaf over stickerpaint: hoe maak je stickers? Hele schoolklassen vonden dit interessant. Werken met klei, porselein, karikaturen tekenen en met olieverf schilderen, niets was haar te veel. Linda was een echte trendsetter, altijd bezig met nieuwe dingen, nieuwe technieken ontdekken, nieuwe uitdagingen aangaan. Het gevoel van stilstand probeerde ze altijd te vermijden.

Totdat haar man Willem op een dag zei: “Blijf nu eens bij één ding, Linda.” Die opmerking kwam binnen en zette haar aan het denken. Misschien was ze te verveeld geraakt, had ze een nieuwe uitdaging nodig, iets om de boel naar een hoger plan te tillen.

De magie van pastelpotloden

Precies in die periode kwamen pastelpotloden op de markt en tekenen met deze nieuwe potloden werd Linda haar nieuwe passie. “Het begon met het zoeken naar goed papier. Er kwam steeds beter papier en ik kreeg er steeds meer plezier in. Ik ging er echt van houden. De bal begon te rollen.” Ze deed mee aan wedstrijden in Canada en Londen, en won. “Ik heb er nooit echt iets voor gedaan, het overkwam me allemaal.” Kunstacademies vroegen haar om workshops te geven en een Belgische galeriehouder benaderde haar. Toch voelde ze na vijf jaar dat ze stilstond in haar eigen ontwikkeling. Corona maakte het ook nog eens lastig; ze kon België niet in, moest afstand houden, potloden ontsmetten… “Een hele enge tijd”, zegt Linda serieus.

Een eigen atelier

“Wat dán?”, vroeg ze zich af in die periode. “Ik ben Linda en ik teken graag.” Ze begon te denken aan een eigen atelier. Eerst dacht ze aan Elburg, waar ze een cultuurprijs had gewonnen en haar lijstenmaker woonde. Uiteindelijk koos ze voor Workum. Ze had fijne herinneringen aan de vakanties met de familie in Workum. Het gevoel van thuis. De zoektocht naar een woning begon, maar dat was nog niet zo gemakkelijk.

Totdat Linda en Willem een pand aan het Súd 34 tegenkwamen, met een raam dat veel licht toeliet. Dat raam deed het hem. Het pand, een oud café, was helemaal gestript, maar het voelde meteen goed. Na een grote verbouwing is het nu een woning, met de voorkamer als huiskamer-atelier. Het woongedeelte achter het atelier weerspiegelt hun liefde voor oude dingen met een verhaal. Oude meesters hangen groot aan de muur. Linda tekende Rembrandt na, en haar werk hing zelfs in het Rijksmuseum. De warmte en gezelligheid straalt je tegemoet: een huis vol inspiratie en een atelier vol licht. “Ik kan me bijna niet voorstellen dat we hier al weer vijf jaar wonen, het gaat zo snel”, zegt Linda hoofdschuddend, waarna een uitbundige lach volgt. “Ik voel me rijk”, straalt ze. “Friesland voelt als vakantie: rust, toerisme, gekke verhalen en creativiteit.”

Groei en inspiratie

“Van Donald Duck natekenen naar dit atelier; mijn moeder zou zo trots op me zijn geweest”, zegt ze en een weemoedige glimlach verschijnt op haar gezicht. “Ze leeft niet meer , maar ze vond alles wat ik deed prachtig.”

Linda van der Waal is een kunstenares die nooit stilstaat, altijd zoekt, altijd groeit. Een vrouw die laat zien dat creativiteit en leven hand in hand gaan. Ze blijft altijd zoeken naar verbetering. “Het is belangrijk om te blijven groeien, zowel in mijn werk als in mezelf”, zegt ze. “Niet stilstaan, blijven ontdekken, dat is waar het voor mij om draait.”

Linda’s verhaal laat zien dat kunst niet alleen gaat over techniek, maar over levenservaring. Haar leven is een zoektocht geweest, vol verschillende banen, reizen, workshops en creatieve experimenten. En door alles heen bleef één ding constant: haar passie voor tekenen. Van haar eerste potloodtekeningen in de auto op weg naar familie, tot de internationale wedstrijden met pastelpotloden, en het eigen atelier in Workum, Linda blijft zichzelf uitdagen. “Ik heb het geluk gehad dat ik mijn passie kon volgen”, zegt ze. “Het mooiste is dat het nog steeds groeit. Iedere tekening, iedere workshop, iedere dag in het atelier brengt iets nieuws. Elke dag van de vijf jaar dat we hier zitten doe ik dit met plezier en vreugde.”

Wat je ziet in Linda’s atelier is niet alleen techniek. Het is gevoel, emotie, levenservaring. Haar tekeningen vertellen verhalen, vangen momenten, en laten zien wie ze is: een vrouw die leeft, voelt en schept. “Het is niet belangrijk om beroemd te worden of erkenning te krijgen”, zegt ze. “Voor mij gaat het om het proces, het tekenen zelf, het plezier en de verbinding die het brengt.” Bescheiden, maar krachtig, staat ze daar tussen haar werk. Je ziet de vreugde, de liefde en de ambitie. Je ziet een kunstenaar die nooit stopt met groeien. Een vrouw die laat zien dat creativiteit en leven één zijn, en dat het nooit te laat is om je passie te volgen.